تبليغاتX
سایکو: قالب‌ساز آزاد
جمعه 25 آبان1386
بزغالگان وطنی به روایت روسای وطنی!

ارائه بلیت نشانه شخصیت شماست.ظاهر هر فردی نشان دهنده شخصیت اوست.

نوع بیان و گویش نشانه شخیصت است.دوستان شما نشانگر شخصیت هستند وحتی راه رفتن،غذا خوردن،اصطلاحات و ...نشان دهنده چیزی به نام شخصیت شما هستن.

اینکه شخصیت ما به نکات اینچنینی وابسته هستن حرفیه که از دوران کودکی تو گوش ما خوندن و هیچ وقت هم نگفتن چرا اونایی که دارن این حرف رو میزنن خودشون شامل این نکته نمیشن.

شخصیت اینه که بگیم حرفایی رو که خوبن اما عمل کنیم اونطوری که به نفع خودمون باشه؟ادعا کنیم اما عمل نکنیم؟ظاهر سازی کنیم و از ارزشها و باور های پاک معتقدان سوء استفاده کنیم؟

مگه اون کسایی که در پست و مقام هستن و در فکر تاسیس وزارت امر به معروف هستن خودشون مصداق این نشانه ها هستن که حالا دارن عامه مردم رو با شخصیت و بی شخصین میدونن؟دسته بندی مردم در حکومت پیامبر اکرم (ص)انجام شد یا در حکومت حضرت علی(ع)؟مگه اونا نمی تونستن این روش رو اجرا کنن؟

اون کسی که با کت معروفش فقط فرهنگ مصرف گرایی آسیای دور رو تبلیغ میکنه و ادعای نپوشیدن لباس آمریکایی رو داره اصلا چیزی از پوشش زیبا و شان یک مقام رسمی میدونه که اینطور دنبال وزارت خانه های جدید رفته؟اصلا شخصیت دوستان و حامیانش رو نگاه کرده تا ببینه در شان این کشورهستن یا خیر؟/آیاظاهر و آرایشش معرف حقیقت های این ملته؟

در کل تاریخ کدوم مقام رو دیدید که ادعای مردمی بودن و خاکی بودن رو در عدم زیبایی بدونه؟

کجا خوندید که ادعای خوردن نون و پنیر!!! در سفر های پرهزینه رو ارزش اعلام کنن؟

کجا دیدید که پوشیدن کفش بندی ارزش بشه؟!!آیا شخصیت نگاه ننداختن تو آینه است؟شخصیت برای استخدام در ادارات دولتی با مدل مو و کت چینی و تایلندی مشخص میشه؟یا با دوستان ...هی و ...جی؟

یا شاید هم به واسطه گرفتن پروژههای سود آور و کلانه که با این مقیاسها حاصل میشه؟

راحت 20 سال به عقب رفتیم:

 با برگشت به دهه 60 شاهد تکرار شعار هرکه ریشش بیش بامش بیشتر هستیم و داغ کردن مهر روی پیشونی ها داره در سیری روز افزون بیشتر میشه....

در خصوص گویش هم که دیگه گفتن نداره.اصطلاحات عجیب و غریب که بیشتر مردم در گفتنش میون جمع خانواده شرم دارن رو می تونی از برخی ازمسئولان بشنوی..چون بهونه اینه که ما مردمی هستیم.  .

خداییش کجاعامه مردم اینطورن؟

  خطاب کردن بزغاله به کسانی که اعتقادات ما رو به دید تردید نگاه میکنن در قاموس اسلام پذیرفتنیه؟

آیا مقام رسمی میتونه  هر چیزی که دلش بخواد بگه و هیچ کس هم هیچ نگه؟

اسلام در کتاب هدایتگر قرآن هر جا که از کافران(نه کسانی که شک دارن)یاد می کنه ،ابتدا به هدایت و دادن نشونه اقدام کرده و بعد از کلی دعوت و اخطار بهشون عذاب رو وعده می ده و هیچ گاه واژگان بدی رو در نظر نمی گیره

.

مدعیانی که دم از اسلام می زنن با کدوم مصداق همه رو به یه چوب میرونن ؟کی به اونا این حق رو داده که خودشون رو حامی اسلام بدونن؟ نشانه های شخصیتی این حضرات چیه؟

این ادعا که اونها منادی اسلام هستندرو کی داره جا میندازه؟ باید شک کرد و کمی فکر کرد/عوام فریبی

با نکات ظریف شخصیتی مردم داره بازی می کنه؟مردم بی خبر اسیر بازی سیاست اسلام زدایی شدن.....آره شاید خنده دار باشه اما دلیل دارم.کاری که کشور های استعمار گر سالها با بودجه های کلان نتونستن بکنن آقایون در کمتر از چند سال دارن انجام میدن...اسلام زدگی رفتاری پیچیده رو طلب میکرد

دین در باورهای عمیق این ملته.باید با رفتارهای خرافه پرستانه و غیر معمول و با رویکرد خود مردم این دین رو نابود کنن.پس بهترین راه نفوذ به شخصیت مردم و بعد افکار مردمه.اینها کردن اون کاری رو که باید میکردن.مردم رو به ورطه خرافه انداختن و کار خودشونو روکردن.

کاش همون کسی که اینا ازش دم میزنن و بهش اعتقادی هم ندارن بیاد تا ببینیم اون تیغی رو ،که اول گردن این ریاکاران رو خواهد زد.

                                                  فقط امیدوارم.

 

 

+ نوشته شده در 3 PM توسط حمیدرضا طهماسبی پور.