تبليغاتX
سایکو: قالب‌ساز آزاد
شنبه 14 مهر1386
خبرنگاران قربانی عزا و عروسی.......قربانیان حقیقت جویی و آزاد اندیشی
چند روز  پیش در یکی از برنامه های تلویزیون  کامران نجف زاده مهمون برنامه احسان علی خانی بود و موضوع برنامه در خصوص خبرنگاران بود.                                                                                      

مجری برنامه یه سئوال از نجف زاده کرد  که این سئوال منو خیلی آزار داد!

........

به نظر شما خبرنگارا به بهشت می رن؟

....... 

این موضوع خیلی جالبه که خبرنگارا در رسانه ملی چطوری دیده میشن و چطور ازشون سئوال میشه

مجری اصرار داشت که به مخاطب القا کنه خبرنگارا همیشه یکی رو نابود کردن و یکی رو پر و بال دادن.

آیا واقعا اینطوریه؟

خبرنگار در جامعه ایرونی چه جایگاهی داره؟

اگه خبرنگار دنبال حقیقت نباشه<اگه برای کسب حقیقت موضوع پی گیر نباشه و اگه برای مسولان و موضوعات چالش ایجاد نکنه ....واقعا می تونه کار مهمی رو صورت بده؟

من خیلی درگیر این موضوع شدم که اگه ما در قضاوت اشتباه کنیم  و در راه کسب منافع عمومی کاری نکنیم...کی باید این کارو بکنه؟

اگه ما با این هدف کار کنیم (کسب حقیقت و نفع عامه مردم) و در این راه دچار مشکلی باشیم ؟گناه کردیم؟

و به بهشت نمی ریم؟

چرا تو ایران هر جا مشکلی ایجاد میشه یاد خبرنگارا می افتن و کسی به حرمت این قلم ها و کارهای بزرگی که هیچ وقت دیده نمی شه اشاره ای نمی کنن؟

نمیدونم شاید خبرنگار باید همیشه قربانی باشه.......اما دوس دارم بدونم حکم ما پیش حاکم دنیا چیه؟

نه پیش مزدوران و حاسدانی که برای پیش برد اهداف خودشون خبرنگار رو وسیله می دونن..

 

 

+ نوشته شده در 2 AM توسط حمیدرضا طهماسبی پور.